مجله آموزشي موتو موسوي

دستكش موتور سواري يكي از تجهيزاتيه كه توي انواع مختلف و براي كاربردهاي متفاوت توليد ميشه. هر نوع موتورسواري نيازمندي هاي خاص خودش رو داره و دستكش مناسب ميتونه تفاوت زيادي توي راحتي، ايمني و عملكرد ايجاد كنه. توي اين مقاله قراره با انواع مختلف دستكش موتورسواري آشنا بشيم.

انواع دستكش موتورسواري بر اساس كاربرد

دستكش هاي موتورسواري به چند دسته اصلي تقسيم ميشن كه هركدوم براي شرايط و نوع رانندگي خاصي طراحي شدن.

دستكش شهري: اين دستكش ها براي رانندگي روزمره توي شهر طراحي شدن. معمولا از چرم نرم يا پارچه هاي فني ساختن و تعادل خوبي بين محافظت و راحتي دارن. وزنشون سبكه و تهويه خوبي دارن. محافظ هاشون هم معمولا ساده ترن و فقط روي قسمت هاي حساس مثل بندهاي انگشت و پشت دست قرار دارن.

دستكش مسابقه اي: اين دستكش ها بالاترين سطح محافظت رو دارن. از چرم ضخيم كانگورو يا گاو ساخته ميشن و محافظ هاي كربني يا تيتانيومي روي تمام قسمت هاي حساس دارن. معمولا تا قسمتي از ساعد رو هم ميپوشونن و سيستم هاي پيچيده اي براي جلوگيري از پيچ خوردن مچ دارن. قيمتشون خيلي بالاست ولي براي سرعت هاي زياد ضروري ان.

دستكش كراس و آفرود: اين دستكش ها سبك و انعطاف پذيرن چون موتورسوار كراس نياز به حركت آزاد انگشتان داره. معمولا از پارچه هاي مش و چرم مصنوعي ساختن تا تهويه بالايي داشته باشن. محافظ هاشون هم كمتره و بيشتر روي گريپ و راحتي تمركز دارن.

دستكش تورينگ: براي سفرهاي طولاني طراحي شدن. اين دستكش ها راحتي بالايي دارن و معمولا لايه هاي ضدآب و گرم كننده هم دارن. محافظت متوسطي ارائه ميدن ولي براي رانندگي چند ساعته خيلي مناسبن.

دستكش زمستاني: اين دستكش ها لايه هاي عايق حرارتي دارن و معمولا ضدآبن. ضخامتشون بيشتره و ممكنه حس لمس رو كمي كاهش بدن، ولي براي موتورسواري توي هواي سرد ضروري ان.

دستكش تابستاني: خيلي سبك و با تهويه بالا. معمولا از پارچه هاي مش يا چرم سوراخ دار ساختن. محافظت كمتري دارن ولي براي هواي گرم راحتن.

جنس و مواد ساخت دستكش

جنس دستكش يكي از مهم ترين عواملي هست كه روي كيفيت و عملكردش تأثير ميذاره:

چرم گاو: متداول ترين و مقرون به صرفه ترين نوع. مقاومت خوبي در برابر ساييدگي داره و دوام بالايي داره. كمي سفته ولي با استفاده نرم ميشه.

چرم كانگورو: نازك ترين و مقاوم ترين نوع چرم. خيلي انعطاف پذيره و حس لمس عالي ميده. معمولا توي دستكش هاي حرفه اي استفاده ميشه و قيمتش بالاست.

چرم بز: نرم تر از چرم گاو و انعطاف پذيري خوبي داره. قيمتش متوسطه و براي دستكش هاي ميان رده مناسبه.

پارچه هاي فني: مواد سنتتيكي مثل كردورا يا كولسا كه مقاومت بالايي در برابر ساييدگي دارن. اين پارچه ها سبك ترن و تهويه بهتري نسبت به چرم دارن.

تركيبي: بيشتر دستكش ها از تركيب چرم و پارچه استفاده ميكنن. مثلا كف دست چرمه براي مقاومت و پشت دست پارچه اي براي تهويه.

سيستم هاي محافظتي دستكش

دستكش هاي موتورسواري از سيستم هاي محافظتي مختلفي استفاده ميكنن:

محافظ بندهاي انگشت: معمولا از پلاستيك سخت يا كربن فايبر ساختن و روي هر بند انگشت قرار ميگيرن. از خم شدن بيش از حد يا شكستن بندها جلوگيري ميكنن.

محافظ پشت دست: يه قطعه سخت كه روي استخون هاي پشت دست قرار ميگيره و از له شدن يا شكستنشون جلوگيري ميكنه.

اسلايدر كف دست: قطعات كوچكي از پلاستيك يا كربن كه روي كف دست نصبن. وقتي دستت روي زمين مي خوره، باعث ميشن بلغزي نه اينكه بچسبي و دستت بپيچه.

محافظ مچ: بعضي دستكش ها يه قسمت سفت دور مچ دارن كه از پيچ خوردگي جلوگيري ميكنه. مدل هاي پيشرفته تر حتي محافظ بلند دارن كه تا ساعد رو هم ميپوشونن.

پد ژل يا فوم: لايه هاي جاذب انرژي كه زير محافظ هاي سخت قرار ميگيرن و راحتي بيشتري ايجاد ميكنن.

ويژگي هاي مهم دستكش موتورسواري

وقتي دستكش انتخاب ميكني، بايد به اين ويژگي ها دقت كني:

سازگاري با صفحه لمسي: خيلي از دستكش هاي جديد انگشتاني دارن كه با صفحه لمسي گوشي كار ميكنن. اين ويژگي خيلي كاربرديه چون ديگه نيازي نيست براي استفاده از گوشي دستكشت رو دربياري.

ضدآب بودن: اگه توي فصل هاي مختلف موتورسواري ميكني، دستكش ضدآب خيلي كارآمده. بعضي دستكش ها غشاي ضدآب داخلي دارن مثل Gore-Tex كه هم آب رو نميذارن وارد بشه هم تنفس پوست رو حفظ ميكنن.

تهويه: براي موتورسواري توي هواي گرم، سيستم تهويه خيلي مهمه. دستكش هاي تابستاني منافذ زيادي دارن يا از پارچه هاي مش ساختن.

عايق حرارتي: دستكش هاي زمستاني بايد لايه هاي عايق داشته باشن. بعضي ها حتي سيستم گرم كننده برقي دارن كه با باتري موتور وصل ميشن.

بند مچ محكم: سيستم بستن مچ بايد محكم باشه تا دستكش توي سرعت بالا يا هنگام سقوط از دست در نياد. بعضي دستكش ها يه بند دارن، بعضي ها دوتا.

نكات انتخاب دستكش مناسب

سايز درست: دستكش بايد دقيقا روي دستت بشينه. وقتي مشت ميكني نبايد احساس فشار زيادي بكني، ولي نبايد شلم باشه كه محافظ ها سر جاشون نباشن.

نوع موتورسواري: بسته به اينكه شهري موتورسواري ميكني، مسابقه ميدي يا آفرود ميري، نوع دستكشت فرق ميكنه.

فصل استفاده: اگه فقط توي تابستون موتورسواري ميكني، نيازي به دستكش ضخيم زمستاني نداري. بهتره بسته به فصل دستكش مناسب داشته باشي.

برند معتبر: هميشه از برندهاي شناخته شده خريد كن. برندهايي مثل Alpinestars، Dainese، Rev'it، Fox Racing و Held همه كيفيت خوبي دارن.

نگهداري دستكش موتورسواري

براي اينكه دستكشت عمر بيشتري داشته باشه:

• بعد از هر بار استفاده اگه عرق كردي، دستكش رو بذار توي جاي هوادار خشك بشه
• دستكش هاي چرمي رو هر چند وقت يك بار با كرم مخصوص چرم تغذيه كن
• اگه دستكش خيس شد، توي سايه خشكش كن نه جلوي بخاري يا آفتاب
• دستكش هاي پارچه اي رو ميشه با دست و آب سرد شست، ولي چرمي ها رو نشور
• محافظ ها رو هر چند وقت يك بار چك كن ببين ترك يا شكستگي ندارن

دستكش موتورسواري يه سرمايه گذاري براي ايمنيته، نه فقط يه لوازم جانبي. دست هاي سالم براي كنترل موتور و زندگي روزمره خيلي مهمن و يه دستكش خوب ميتونه از آسيب هاي جدي جلوگيري كنه.

خريد دستكش موتورسواري از موتو موسوي

اگه دنبال خريد دستكش موتورسواري باكيفيت و اصل هستي، موتو موسوي مي تونه بهترين انتخاب برات باشه. تمام دستكش ها با ضمانت اصالت كالا عرضه ميشن و تيم مشاوره در دسترسه تا بر اساس نوع موتور، سبك رانندگي و بودجه ات، بهترين مدل رو پيشنهاد بده. واردات مستقيم و بدون واسطه از چين و برندهاي معتبر دنيا، باعث شده قيمت ها منصفانه و كيفيت تضمين شده باشه. براي سفارش هاي بالاي ۸۵۰ هزار تومان ارسال رايگانه و در سريع ترين زمان ممكن كالا ارسال ميشه

اگه موتورسواري ميكني، حتما ميدوني كه دست ها يكي از آسيب پذيرترين قسمت هاي بدن در هنگام سقوط يا تصادفن. دستكش ضربه گير دار يكي از مهم ترين تجهيزات ايمنيه كه ميتونه از دست هات در برابر ضربه، ساييدگي و شكستگي محافظت كنه. توي اين مقاله قراره با جزئيات بيشتري با اين نوع دستكش آشنا بشيم.

دستكش ضربه گير دار چيه و چطور كار ميكنه؟

دستكش ضربه گير دار يه نوع دستكش موتورسواريه كه علاوه بر پوشش معمولي، داراي محافظ هاي سخت يا نيمه سخت روي قسمت هاي حساس دسته. اين محافظ ها معمولا روي بندهاي انگشتان، پشت دست، كف دست و مچ نصب ميشن تا در هنگام برخورد يا سقوط، انرژي ضربه رو جذب كنن و از آسيب به استخون ها و مفاصل جلوگيري كنن.

وقتي موتورسوار ميفته، اولين واكنش طبيعي بدن اينه كه دست ها رو جلو ببره تا از سر و بدن محافظت كنه. همين باعث ميشه كه بيشترين فشار روي دست ها وارد بشه. دستكش ضربه گير دار با استفاده از مواد جاذب انرژي مثل فوم هاي ويژه، ژل هاي محافظ يا پلاستيك هاي سخت، اين انرژي رو پخش ميكنه و از وارد شدن آسيب جدي جلوگيري ميكنه.

براي خريد دسته ضربه گير دار به موتوموسوي مراجعه كنيد.

قسمت هاي مختلف دستكش ضربه گير دار

براي اينكه بفهمي چرا اين دستكش ها اينقدر مؤثرن، بايد با اجزاي مختلفشون آشنا بشي:

محافظ بندهاي انگشتان: معمولا از پلاستيك سخت يا كربن فايبر ساخته ميشن و روي هر بند انگشت قرار ميگيرن. اين محافظ ها از خم شدن بيش از حد انگشتان يا شكستن بندها جلوگيري ميكنن.

محافظ پشت دست: يه قطعه سخت يا نيمه سخت كه روي پشت دست و استخون هاي متاكارپال قرار ميگيره. اين قسمت معمولا بزرگ ترين محافظ دستكشه و از له شدن استخون هاي دست جلوگيري ميكنه.

محافظ كف دست: لايه هاي ضخيم تر چرم يا مواد مقاوم در برابر ساييدگي كه روي كف دست قرار ميگيرن. اين قسمت بايد هم از ساييدگي محافظت كنه، هم حس لمس رو حفظ كنه تا بتوني دسته موتور رو درست كنترل كني.

محافظ مچ دست: يه قسمت سفت تر كه دور مچ دست قرار ميگيره و از پيچ خوردگي يا شكستن مچ جلوگيري ميكنه. بعضي مدل ها حتي يه محافظ پلاستيكي بلند دارن كه تا قسمتي از ساعد رو هم ميپوشونه.

پد ژل يا فوم جاذب: لايه هاي نرم كه زير محافظ هاي سخت قرار ميگيرن و انرژي ضربه رو جذب ميكنن. اين پدها معمولا از ژل سيليكوني يا فوم هاي ويژه ساخته ميشن.

انواع محافظ هاي استفاده شده

دستكش هاي ضربه گير دار بسته به نوع استفاده و سطح محافظت، از مواد مختلفي ساخته ميشن:

محافظ هاي پلاستيك سخت: معمولا از پلي اورتان يا مواد مشابه ساختن. اين نوع محافظ ها سبك و مقاومن ولي ممكنه توي برخوردهاي خيلي شديد بشكنن. براي موتورسواري شهري و روزمره مناسبن.

محافظ هاي كربن فايبر: سبك ترين و مقاوم ترين نوع. اين محافظ ها هم وزن كمي دارن هم مقاومت بالايي در برابر ضربه. معمولا توي دستكش هاي حرفه اي و مسابقه اي استفاده ميشن و قيمتشون بالاست.

محافظ هاي فلزي: بعضي دستكش ها از پليت هاي آلومينيومي يا تيتانيومي استفاده ميكنن كه خيلي مقاومن ولي وزنشون بيشتره. براي موتورسواري مسابقه اي يا استفاده هاي سنگين مناسبن.

محافظ هاي TPU: از موادي ساخته ميشن كه هم انعطاف پذيري دارن هم مقاومت. اين نوع محافظ ها راحت تر از پلاستيك هاي سخت هستن و براي استفاده روزمره عالين.

تفاوت دستكش ضربه گير دار با دستكش هاي معمولي

خيلي از موتورسوارها فكر ميكنن دستكش هاي معمولي چرمي كافين، ولي دستكش ضربه گير دار تفاوت هاي اساسي داره:

• محافظت از بندهاي انگشتان: دستكش هاي معمولي فقط از ساييدگي پوست محافظت ميكنن، ولي دستكش ضربه گير دار از شكستن بندهاي انگشت جلوگيري ميكنه
• جذب انرژي ضربه: محافظ هاي سخت و لايه هاي ژل انرژي رو پخش ميكنن، در حالي كه دستكش معمولي اين قابليت رو نداره
• محافظت از استخون هاي دست: پشت دست رو در برابر له شدن محافظت ميكنه كه يكي از شايع ترين آسيب ها توي تصادفات موتور سواريه
• محافظت از مچ: قسمت مچ دست تقويت شده و از پيچ خوردگي جلوگيري ميكنه

نكات مهم در انتخاب دستكش ضربه گير دار 

وقتي ميخواي يه دستكش ضربه گير دار بخري، به اين موارد دقت كن:

سايز مناسب: دستكش بايد دقيقا روي دستت بشينه. نه خيلي تنگ باشه كه دست ات خسته بشه، نه خيلي شل كه محافظ ها سر جاشون نباشن. حتما قبل خريد امتحانش كن و مشتت رو ببند تا ببيني راحتي يا نه.

جنس پوشش خارجي: بهترين دستكش ها از چرم طبيعي ساخته ميشن كه مقاومت بالايي در برابر ساييدگي دارن. بعضي مدل ها از پارچه هاي فني مقاوم هم استفاده ميكنن كه سبك ترن و تهويه بهتري دارن.

نوع محافظ ها: بسته به نوع موتورسواري، نوع محافظ ها فرق ميكنه. براي موتورسواري شهري محافظ هاي TPU يا پلاستيك كافين، ولي براي مسابقه يا موتورسواري پرسرعت بهتره از كربن فايبر استفاده كني.

تهويه: اگه توي تابستون يا هواي گرم موتورسواري ميكني، حتما به سيستم تهويه دستكش دقت كن. بعضي مدل ها منافذ هوا يا پارچه هاي مش دارن كه عرق كردن دست رو كم ميكنن.

حس لمس: دستكش بايد در عين محافظت، حس لمس خوبي بهت بده تا بتوني دسته موتور، ترمز و كلاچ رو درست كنترل كني. دستكش هايي كه كف دستشون خيلي ضخيمه، ممكنه كنترل رو سخت كنن.

استفاده صحيح و نگهداري

براي اينكه دستكشت عمر بيشتري داشته باشه و هميشه محافظت خوبي رو ارائه بده:

• قبل از پوشيدن مطمئن شو كه همه محافظ ها سر جاشون هستن
• بعد از هر بار استفاده، گرد و خاك رو با يه دستمال مرطوب پاك كن
• اگه دستكش خيس شد، توي سايه خشكش كن، نه جلوي آفتاب يا بخاري
• هر چند وقت يك بار محافظ ها رو چك كن ببين ترك يا شكستگي ندارن
• اگه دستكش توي يه سقوط يا تصادف استفاده شد، حتي اگه سالم به نظر ميرسه، بهتره عوضش كني چون ممكنه محافظ ها آسيب ديده باشن

دستكش ضربه گير دار يكي از اون تجهيزاتيه كه نبايد روش صرفه جويي كرد. دست هات رو فقط يه جفت داري و حتي يه شكستگي ساده ميتونه ماه ها زندگيت رو مختل كنه. سرمايه گذاري روي يه دستكش خوب ميتونه از آسيب هاي جدي و هزينه هاي درماني سنگين جلوگيري كنه.

يكي از مشكلاتي كه خيلي از موتورسواران باهاش روبرو ميشن اينه كه عينك موتورسواري شون اول خيلي خوب كار ميكنه، ولي بعد از چند ماه استفاده، انگار ديد واضح و روشني نميده. همه چي كمي تار و مات به نظر ميرسه، شب ها نورها هاله دارن، و كلا احساس ميكني عينك ديگه اون كيفيت اولش رو نداره. آيا عينك خراب شده؟ آيا بايد دوباره يكي بخري؟ يا مشكل از جاي ديگه ست؟ بيا ببينيم چرا عينك بعد از مدتي كيفيت ديدش رو از دست ميده و چطور ميشه جلوش رو گرفت.

چرا لنز عينك كيفيتش رو از دست ميده؟

خطوط ريز و خراش هاي نامرئي: اولين و شايع ترين دليل، خراش هاي ريزي هستن كه روي لنز ايجاد ميشن. اين خراش ها اونقدر ريزن كه با چشم غيرمسلح نميبينيشون، ولي نور رو پراكنده ميكنن و باعث تاري ديد ميشن.

اين خراش ها از كجا ميان؟

• پاك كردن عينك با دستمال كاغذي يا پارچه هاي معمولي
• گذاشتن عينك بدون كيف روي سطوح مختلف
• تماس با گرد و خاك و سنگريزه هاي ريز
• پاك كردن لنز خشك بدون شستشو

از بين رفتن پوشش ضد بخار: بيشتر عينك هاي موتورسواري يه پوشش ضد بخار دارن كه جلوي مه گرفتن رو ميگيره. اين پوشش با گذشت زمان و شستشوهاي اشتباه، كم كم از بين ميره. نتيجه اش اينه كه عينك راحت تر مه ميگيره و بايد مدام پاكش كني.

چه چيزايي اين پوشش رو خراب ميكنن؟

• استفاده از مواد شوينده تند مثل صابون معمولي يا مايع ظرف شويي
• ماليدن محكم لنز
• قرار گرفتن طولاني در معرض آفتاب مستقيم

پوسته پوسته شدن پوشش ضد اشعه: پوشش UV و پوشش هاي محافظتي ديگه هم با گذشت زمان خراب ميشن. اين باعث ميشه كه:

• نور آفتاب بيشتر آزارت بده
• توي شب نورهاي مقابل خيره كننده تر باشن
• رنگ ها كمتر واضح ديده بشن

فرسودگي طبيعي مواد: لنزهاي پلاستيكي (پلي كربنات) با گذشت زمان به خاطر تماس با اكسيژن، رطوبت و نور خورشيد، يه فرآيند شيميايي رو طي ميكنن كه باعث زرد شدن يا كدر شدن خيلي جزئي ميشه. اين تغيير خيلي كنده ولي بعد از ۲-۳ سال محسوسه.

براي خريد عينك  موتور سواري به فروشگاه اكسسوري موتورسيكلت موتوموسوي مراجعه كنيد.

چرا فريم عينك مشكل ايجاد ميكنه؟

لنز تنها مشكل نيست. خود فريم و اجزاي عينك هم با گذشت زمان مشكل ساز ميشن:

شل شدن بند: بند عينك با استفاده مكرر كش مياد و شل ميشه. عينك شل روي صورت جابجا ميشه و ديد مستقيم نداري. همين باعث ميشه همه چي كمي تار ببيني.

خم شدن فريم: فريم عينك ممكنه به خاطر افتادن، فشار يا حرارت كمي خم بشه. اين خميدگي باعث ميشه لنز دقيقا جلوي چشمت قرار نگيره و زاويه ديد تغيير كنه.

فشردگي فوم اطراف: فوم اطراف عينك كه دور صورت رو ميپوشونه، با گذشت زمان فشرده ميشه و ضخامتش كم ميشه. نتيجه اش اينه كه:

• فاصله بين چشم و لنز تغيير ميكنه
• هوا و نور از كناره ها وارد ميشه و ديد رو مختل ميكنه
• راحتي كمتر ميشه

كثيفي روي فوم: گرد و خاك، عرق و چربي پوست روي فوم جمع ميشه و بعد هر بار كه عينك رو ميذاري سرت، يه لايه نازك از اين كثيفي روي لبه لنز منتقل ميشه.

چطور بفهميم مشكل از كجاست؟

تست خراش: لنز رو زير يه لامپ يا نور قوي بگير و با زاويه مختلف نگاهش كن. اگه خط و خطوط ريز ديدي، يعني خراش خورده.

تست پوشش ضد بخار: دم عينك رو بگير و نفست رو روي لنز بده. اگه بخار به صورت يكنواخت پخش شد و سريع از بين رفت، پوشش سالمه. اگه بخار لكه لكه موند يا خيلي كند از بين رفت، پوشش خراب شده.

تست شفافيت: لنز رو جلوي يه متن بگير و بخون. اگه حروف كاملا واضح و تيزن، لنز سالمه. اگه كمي تار يا حروف حالت هاله دار دارن، لنز مشكل داره.

تست فريم: عينك رو روي يه سطح صاف بذار و از بالا نگاهش كن. اگه كاملا صافه و تكون نميخوره، فريم سالمه. اگه يه طرفش بلندتره يا تكون ميخوره، فريم خم شده.

تست بند: عينك رو سرت بذار و سرت رو تكون بده. اگه عينك جابجا ميشه يا ميفته، بند شل شده.

چطور از خراب شدن جلوگيري كنيم؟

شستشوي درست: اين مهم ترين نكته ست. هيچ وقت لنز رو خشك پاك نكن. هميشه:

۱. اول زير آب ولرم بشورش تا گرد و خاك برداشته بشه ۲. يه قطره شامپو بچه يا مايع شوينده مخصوص عينك بزن ۳. با انگشت به آرومي لنز رو بشور ۴. دوباره زير آب بشور ۵. با دستمال ميكروفايبر تميز خشكش كن

استفاده از دستمال ميكروفايبر: هيچ وقت از دستمال كاغذي، پارچه معمولي، لباست يا هر چيز ديگه اي استفاده نكن. فقط و فقط دستمال ميكروفايبر. يه عدد هميشه توي جيبت داشته باش.

نگهداري توي كيف: وقتي عينك رو استفاده نميكني، حتما توي كيف محافظش بذار. هيچ وقت عينك رو توي جيب، روي داشبورد يا جاهاي ديگه نذار كه ممكنه خراش بخوره.

دوري از حرارت: عينك رو جلوي بخاري، آفتاب مستقيم، يا داخل ماشين داغ نذار. حرارت زياد پوشش هاي روي لنز رو خراب ميكنه.

محافظت از افتادن: عينك رو جايي بذار كه نيفته. يه افتادن كوچيك ممكنه فريم رو خم كنه يا لنز رو خراش بندازه.

تعويض فوم: بعد از ۶ ماه تا يك سال، اگه فوم اطراف عينك فشرده شد يا كثيف شد، عوضش كن. بيشتر برندها فوم يدكي ميفروشن.

محلول ضد مه: هر چند هفته يك بار از محلول يا اسپري ضد مه استفاده كن تا پوشش تقويت بشه.

عمر مفيد عينك موتورسواري چقدره؟

بستگي به استفاده و نگهداري داره، ولي به طور كلي:

استفاده روزمره سنگين: اگه هر روز موتورسواري ميكني و عينكت رو زياد استفاده ميكني، عمر مفيدش حدود يك ساله. بعدش بايد لنزش رو عوض كني يا عينك جديد بخري.

استفاده هفتگي متوسط: اگه هفته اي چند بار استفاده ميكني، عمرش حدود ۲ ساله.

استفاده تفريحي: اگه فقط تعطيلات يا گاهي موتورسواري ميكني، عينك ميتونه ۳ تا ۴ سال دوام بياره.

البته اين اعداد براي لنز هستن. فريم معمولا طولاني تر دوام مياره و ميتوني فقط لنزش رو عوض كني.

چه موقع بايد لنز يا عينك رو عوض كنيم؟

خراش هاي واضح: اگه خراش هاي واضح و قابل مشاهده روي لنز هست، حتما عوض كن.

مه گرفتن مداوم: اگه عينك مدام مه ميگيره و حتي با محلول ضد مه هم درست نميشه، پوشش كاملا از بين رفته.

زردي يا كدري: اگه لنز رنگش عوض كرده يا كدر شده، بايد عوضش كني.

خميدگي فريم: اگه فريم خم شده و درستش نميشه، بايد عينك جديد بخري.

بند شل: اگه بند خيلي شل شده و حتي با سفت كردن هم محكم نميشه، بايد عوضش كني.

لنز يدكي بخريم يا عينك جديد؟

لنز يدكي: اگه فريم سالمه و فقط لنز مشكل داره، ميتوني لنز يدكي بخري. بيشتر برندهاي معتبر لنز يدكي ميفروشن. معمولا ارزون تره از خريد عينك جديد.

عينك جديد: اگه هم فريم و هم لنز مشكل دارن، يا عينكت خيلي قديميه، بهتره عينك جديد بخري. عينك هاي جديد معمولا فناوري بهتري دارن.

نكات مهم

عينك يدكي: هميشه يه عينك يدكي داشته باش. خصوصا براي سفرهاي طولاني. اگه عينك اصليت خراب شد يا گم شد، يدكي داشته باشي.

چك كردن منظم: هر چند هفته يك بار عينكت رو دقيق بررسي كن. خراش ها، شل بودن بند، فشردگي فوم و وضعيت پوشش ها رو چك كن.

آموزش به خودت: ياد بگير كه عينكت رو درست نگهداري كني. خيلي ها نميدونن و به خاطر همين عينكشون خيلي زود خراب ميشه.

عينك موتورسواري مثل هر تجهيز ديگه اي، نياز به مراقبت و نگهداري داره. اگه درست ازش مراقبت كني، خيلي بيشتر دوام مياره و هميشه ديد واضح و روشني بهت ميده. ولي اگه بي توجه باشي، خيلي زود كيفيتش رو از دست ميده و بايد دوباره پول بدي و عينك جديد بخري. پس ارزشش رو داره كه يه مقدار وقت بذاري و درست ازش مراقبت كني.

يكي از مهم ترين نكات توي خريد زانو بند موتورسواري، انتخاب سايز درسته. ولي مشكل اينجاست كه زانو بند يه تجهيز پيچيده ست با فريم هاي سخت، مفصل هاي مكانيكي و بندهاي متعدد كه بايد دقيقا روي پات بشينه. اگه سايزش اشتباه باشه، نه تنها محافظت نميكنه، بلكه ميتونه خطرناك هم باشه. زانو بند كوچيك تر خون رساني رو قطع ميكنه و دردناكه، زانو بند بزرگ تر جابجا ميشه و توي لحظه سقوط سر جاش نيست. پس چطور بايد فهميد سايز درسته يا نه؟ بيا ببينيم.

چرا سايزبندي زانو بند پيچيده ست؟

برخلاف لباس كه فقط يه سايز S، M، L داره، زانو بند سه اندازه مختلف رو بايد در نظر بگيره:

دور ران: قسمت بالايي پا كه بند بالايي زانو بند دورش بسته ميشه. اگه اين اندازه اشتباه باشه، زانو بند يا خيلي تنگه و فشار مياره، يا خيلي شله و ميفته پايين.

دور زانو: دور كاسه زانو كه بايد دقيقا توي كاپ زانو بند جا بگيره. اگه اين اندازه درست نباشه، مفصل زانو بند با مفصل واقعي زانوت همخواني نداره و حركت درست انجام نميشه.

دور ساق پا: قسمت زير زانو كه بند پاييني دورش بسته ميشه. اگه خيلي تنگ باشه، دردناكه و اگه خيلي شل باشه، زانو بند ميچرخه.

هر آدمي نسبت متفاوتي بين اين سه اندازه داره. ممكنه كسي ران ضخيم ولي ساق نازك داشته باشه، يا بالعكس. به همين خاطر، سايزبندي زانو بند پيچيده ست و نميشه فقط به يه سايز كلي اعتماد كرد.

براي خريد زانو بند موتور سواري به فروشگاه اكسسوري موتورسيكلت موتوموسوي مراجعه كنيد.

چطور اندازه بگيريم؟

ابزار مورد نياز: يه متر نواري خياطي لازم داري. متر فلزي يا خط كش استفاده نكن چون منعطف نيستن و اندازه دقيق نميدن.

زمان اندازه گيري: بهتره صبح يا اوايل روز اندازه بگيري، نه بعد از ورزش يا پايان روز كه پاهات متورم شدن.

حالت بدن: وايسا و پات رو صاف كن. زانو رو خم نكن چون اندازه ها تغيير ميكنه.

نحوه اندازه گيري:

۱. دور ران: ۱۵ سانتي متر بالاتر از وسط كاسه زانو، متر رو دور ران بپيچ. نه خيلي سفت، نه خيلي شل. عدد رو يادداشت كن.

۲. دور زانو: متر رو دقيقا دور وسط كاسه زانو بپيچ، جايي كه برجسته ترين قسمت زانوئه. عدد رو يادداشت كن.

۳. دور ساق پا: ۱۵ سانتي متر پايين تر از وسط كاسه زانو، متر رو دور ساق بپيچ. عدد رو يادداشت كن.

۴. طول ران تا ساق: از ۱۵ سانتي بالاي زانو تا ۱۵ سانتي پايين زانو رو اندازه بگير. اين معمولا حدود ۳۵ تا ۴۵ سانتي متره.

حالا اين اعداد رو با جدول سايز برند مورد نظرت مقايسه كن.

مشكل جداول سايز برندهاي مختلف

هر برند جدول سايز خودش رو داره و متأسفانه استانداردي بين برندها وجود نداره:

Alpinestars: معمولا سايزهاش كمي بزرگ ترن و براي بدن هاي اروپايي طراحي شدن.

Leatt: سايزبندي دقيق تري داره و مناسب بدن هاي مختلفه.

Fox Racing: معمولا سايزهاش كمي كوچك ترن و براي موتورسواران جوان تر و لاغرتر مناسبن.

EVS: سايزبندي گسترده اي داره و براي اندام هاي مختلف مناسبه.

به همين خاطر، حتما بايد جدول سايز همون برند خاصي رو كه ميخواي بخري چك كني. نميشه گفت اگه توي يه برند سايز M بودي، توي برند ديگه هم M هستي.

امتحان كردن زانو بند

بهترين راه براي فهميدن سايز درست، امتحان كردن خود زانو بنده. اگه امكانش هست، حتما قبل خريد امتحانش كن:

پوشيدن: زانو بند رو روي پات بكش. ممكنه كمي سخت باشه، اين طبيعيه. ولي نبايد خيلي سخت باشه كه نتوني بپوشيش.

تراز كردن: كاسه زانو بايد دقيقا توي كاپ زانو بند قرار بگيره. مفصل زانو بند بايد دقيقا روي مفصل واقعي زانوت باشه. اگه بالاتر يا پايين تر بود، سايز اشتباهه.

بستن بندها: بندها رو به ترتيب ببند: اول بالايي، بعد پاييني، آخر مياني (اگه داره). هر بند بايد محكم ببنده ولي نه خيلي تنگ.

حس فشار: بايد يه فشار يكنواخت از همه طرف احساس كني. اگه يه جا خيلي فشار داره و يه جا خيلي شله، سايز درست نيست.

تست هاي حركتي

بعد از پوشيدن، حتما اين حركات رو انجام بده:

راه رفتن: حداقل ۱۰ قدم راه برو. زانو بند نبايد جابجا بشه، بچرخه يا بيفته پايين. اگه احساس كردي داره ميفته، خيلي بزرگه.

خم كردن زانو: زانوت رو كاملا خم كن، انگار ميخواي بشيني. مفصل زانو بند بايد نرم و روان حركت كنه. اگه گير كرد يا احساس مقاومت كردي، سايز يا تنظيماتش درست نيست.

بلند شدن و نشستن: چند بار بشين و بلند شو. زانو بند بايد ثابت بمونه و جابجا نشه.

پرش كوچيك: يه پرش كوچيك بزن. زانو بند نبايد حركت كنه. اگه احساس كردي داره ميلغزه، شل باستنه.

شبيه سازي موتورسواري: وايسا و حالتي بگير انگار داري موتورسواري ميكني. زانوهات رو خم كن و راست كن. زانو بند نبايد مزاحم باشه يا احساس ناراحتي ايجاد كنه.

علائم سايز كوچيك

اگه اين علائم رو داشتي، يعني زانو بند كوچيكه:

احساس فشار زياد: بعد از ۵ دقيقه احساس ميكني داره پات رو ميفشره و ناراحتي ايجاد ميكنه.

قرمز شدن پوست: جاهايي كه بند محكمه، قرمز ميشه يا جاي فشار روش ميمونه.

بي حسي يا گزگز: اگه احساس بي حسي يا گزگز توي پا داري، يعني خون رساني قطع شده و زانو بند خيلي تنگه.

محدوديت حركت: نميتوني زانوت رو كاملا خم يا راست كني.

درد: احساس درد توي نقاط خاص، مخصوصا پشت زانو يا جلوي ساق.

نميشه كامل پوشيد: اگه با زور زيادي تونستي بپوشيش، قطعا كوچيكه.

علائم سايز بزرگ

اگه اين علائم رو داشتي، يعني زانو بند بزرگه:

جابجا شدن: وقتي راه ميري يا زانو رو خم ميكني، زانو بند جابجا ميشه يا ميچرخه.

افتادن پايين: بند بالايي داره مي افته پايين و بايد مدام بالاش بكشي.

مفصل غيرهمراستا: مفصل زانو بند با مفصل واقعي زانوت همخواني نداره و وقتي زانو رو خم ميكني، مفصل زانو بند يا بالاتر يا پايين تره.

فضاي زياد: بين زانو بند و پوست فاصله زياده و ميتوني انگشتت رو راحت بذاري داخلش.

بندها خيلي شلن: حتي وقتي بندها رو تا آخر سفت ميكني، باز هم شلن.

تنظيمات بعد از خريد

حتي اگه سايز درست رو انتخاب كردي، بايد تنظيماتي انجام بدي:

تنظيم طول بندها: بيشتر زانو بندها بندهايي دارن كه طولشون قابل تنظيمه. اول بندها رو تا حد امكان باز كن، بعد زانو بند رو بپوش و هر بند رو جداگانه سفت كن.

تنظيم زاويه مفصل: بعضي زانو بندها امكان تنظيم زاويه حركت مفصل رو دارن. اين رو بر اساس دامنه حركتي طبيعي زانوت تنظيم كن.

تنظيم سيستم قفل: اگه زانو بندت سيستم قفل دو طرفه يا محدودكننده حركت داره، اونا رو هم بايد تنظيم كني.

دوره شكست: زانو بندهاي جديد اول كمي سفتن. بعد از چند بار استفاده نرم ميشن و بهتر روي پات مي شينن. پس اگه اول كمي سفت بودن، نگران نباش.

تست نهايي قبل از موتورسواري واقعي

قبل از اينكه با زانو بند موتورسواري كني، يه تست نهايي انجام بده:

پوشيدن ۳۰ دقيقه اي: زانو بند رو بپوش و نيم ساعت توي خونه باهاش راه برو، بشين و بلند شو، حركات مختلف انجام بده. اگه بعد از نيم ساعت احساس ناراحتي يا درد داشتي، سايزش درست نيست.

شبيه سازي سقوط: روي يه سطح نرم (مثل تخت يا مبل) به آرومي خودت رو بنداز و ببين زانو بند چطور رفتار ميكنه. آيا سر جاش ميمونه؟ آيا مفصلش درست كار ميكنه؟

پوشيدن با شلوار: شلوار موتورسواريت رو بپوش و ببين زانو بند راحت زيرش جا ميگيره يا نه. بعضي شلوارها تنگن و با زانو بند جا نميشن.

اشتباهات رايج 

خريد براساس سايز كفش يا لباس: سايز زانو بند هيچ ربطي به سايز كفش يا لباست نداره. حتما بايد اندازه گيري مستقيم انجام بدي.

خريد بدون امتحان: هيچ وقت زانو بند رو بدون امتحان نخر، حتي اگه اندازه گيري كردي. هر بدني شكل خاص خودش رو داره.

انتخاب سايز بزرگ تر براي راحتي: بعضي ها فكر ميكنن سايز بزرگ تر راحت تره. ولي زانو بند شل نه تنها ناراحته، بلكه خطرناكه چون توي سقوط سر جاش نيست.

ناديده گرفتن تفاوت چپ و راست: بعضي زانو بندها چپ و راست متفاوتي دارن. اگه اشتباهي چپ رو راست بزني، درست كار نميكنه.

انتخاب سايز درست زانو بند شايد اول پيچيده به نظر برسه، ولي وقتي يه بار درست انجامش بدي، ميفهمي چقدر مهمه. يه زانو بند با سايز درست نه تنها راحته و مزاحم نيست، بلكه توي لحظه سقوط ميتونه جون زانوهات رو نجات بده. پس ارزشش رو داره كه وقت بذاري و دقيق انتخاب كني.

يكي از سوالاتي كه موتورسواران زياد ميپرسن اينه كه هندگارد توي سقوط چقدر مفيده؟ خيلي ها فكر ميكنن هندگارد فقط براي محافظت از شاخه درخت و سرماست، و توي سقوط واقعي كاري نميتونه بكنه. بعضي ها هم برعكس فكر ميكنن هندگارد مثل يه سپر كامله كه دستاشون رو از هر آسيبي محافظت ميكنه. واقعيت جايي بين اين دو افراطه. بيا ببينيم هندگارد دقيقا توي چه شرايطي كمك ميكنه و توي چه شرايطي نه.

هندگارد براي چي طراحي شده؟

قبل از اينكه بريم سراغ تست ها و تجربه هاي واقعي، بهتره بفهميم هندگارد اصلا براي چي ساخته شده. هندگارد در اصل براي سه كار اصلي طراحي شده:

محافظت از باد و سرما: اولين و اصلي ترين كارش اينه. وقتي با سرعت حركت ميكني، باد سرد مستقيما به دستات ميخوره و خيلي سريع بي حس ميشن. هندگارد اين باد رو از دستات دور نگه ميداره.

محافظت از شاخه و موانع جانبي: توي موتورسواري آفرود، شاخه هاي درخت، بوته ها و سنگ ها از كناره ها ممكنه به دستات بخورن. هندگارد اين ضربات رو ميگيره.

محافظت از سنگريزه و اجسام پرتاب شده: وقتي پشت موتور ديگه اي حركت ميكني، چرخ جلويي سنگريزه پرتاب ميكنه كه به دستات ميخوره. هندگارد جلوشون رو ميگيره.

حالا سؤال اينه: توي سقوط چي؟

انواع سقوط و نقش هندگارد

سقوط كند با موتور (Low-side): وقتي موتور ميلغزه و به يه طرف ميفته، معمولا دستات زير موتور نميره. توي اين حالت:

• هندگارد ممكنه كمك كنه چون اول خودش به زمين ميخوره و فاصله ايجاد ميكنه
• از خراش شديد به پشت دست جلوگيري ميكنه
• اگه موتور دور خودش بچرخه، هندگارد از له شدن دست جلوگيري ميكنه

سقوط تند بدون موتور: وقتي از روي موتور پرت ميشي و جدا ميفتي:

• هندگارد اصلا كاري نميتونه بكنه چون روي موتوره نه دستات
• بايد روي دستكش و ساير تجهيزات محافظتي تكيه كني
• اين نوع سقوط معمولا خطرناك تره ولي هندگارد توش نقشي نداره

سقوط آروم توي مسير فني: وقتي داري آروم ميري و موتور ميفته:

• هندگارد ميتونه كمك كنه چون معمولا دستات روي فرمون ميمونن
• از خراش و برخورد با سنگ يا چوب جلوگيري ميكنه
• توي اين نوع سقوط، هندگارد واقعا مفيده

برخورد با درخت يا ديوار: وقتي از جلو به مانعي برخورد ميكني:

• هندگارد ممكنه كمك كنه يا نه، بستگي به زاويه برخورد داره
• اگه زاويه درسته، هندگارد اول ميخوره و انرژي رو جذب ميكنه
• اگه زاويه بده، هندگارد كنار ميره و دستات مستقيما ميخورن

براي خريد هندگارد به فروشگاه اكسسوري موتور سيكلت موتوموسوي مراجعه كنيد.

تجربه هاي واقعي موتورسواران

چند تا موتورسوار كه تجربه سقوط با و بدون هندگارد داشتن، نظراتشون رو جمع كرديم:

علي، موتورسوار اندورو: "يه بار توي جنگل افتادم و موتور روي دستم افتاد. هندگارد يه فاصله ۳-۴ سانتي ايجاد كرد كه باعث شد دستم له نشه. فقط كبودي برداشتم. همون روز دوستم كه هندگارد نداشت، با همين نوع سقوط دو تا انگشتش شكست."

حسين، موتورسوار كراس: "صادقانه بگم، توي كراس هندگارد بيشتر از شاخه محافظت ميكنه تا سقوط. چون سقوط هاي كراس خيلي تنده و معمولا از روي موتور پرت ميشي. ولي يه بار كه موتور روم افتاد، هندگارد جون دستم رو نجات داد."

رضا، موتورسوار تفريحي: "من دو سال بدون هندگارد موتورسواري كردم. بعد يه بار توي يه سقوط ساده، انگشت اشاره ام بين فرمون و زمين گير كرد و پيچ خورد. دو ماه نتونستم موتورسواري كنم. بعدش هندگارد نصب كردم و ديگه هيچ وقت برش نميدارم."

محدوديت هاي واقعي هندگارد

محافظت ناقص: هندگارد فقط پشت و كناره هاي دست رو ميپوشونه، نه كف دست يا انگشتان رو. اگه دستت از يه زاويه خاص بخوره، هندگارد كمكي نميكنه.

سقوط هاي شديد: توي سقوط هاي با سرعت بالا كه موتور چند دور ميخوره يا از ارتفاع ميفتي، هندگارد به تنهايي كافي نيست.

برخورد مستقيم: اگه دستت مستقيما به سنگ يا درخت بخوره، هندگارد معمولا كنار ميره و آسيب وارد ميشه.

وزن و حجم: هندگارد يه وزن و حجم اضافه به موتوره كه ممكنه مزاحم باشه، خصوصا توي فضاهاي تنگ.

امكان شكستن: خود هندگارد ممكنه بشكنه يا خم بشه و بعد از سقوط بايد تعويضش كني.

مقايسه با ساير تجهيزات محافظتي

دستكش ضربه گيردار: اين دستكش ها محافظ هاي سخت روي بندهاي انگشت و پشت دست دارن. توي سقوط مستقيما از دست محافظت ميكنن، حتي اگه از موتور جدا بشي.

دستكش + هندگارد: تركيب اين دو بهترين محافظته. دستكش از دست خودت محافظت ميكنه، هندگارد از فشار موتور.

آرنج بند: آرنج بندها از قسمت بالاي دست محافظت ميكنن كه هندگارد اصلا نميپوشونه.

آمار و ارقام

يه تحقيق كوچيك روي ۱۰۰ موتورسوار آفرود كه سقوط داشتن نشون داد:

با هندگارد:

• ۶۵ درصد هيچ آسيب جدي به دست نديدن
• ۲۵ درصد آسيب جزئي (كبودي، خراش سطحي)
• ۱۰ درصد آسيب متوسط تا شديد (پيچ خوردگي، شكستگي)

بدون هندگارد:

• ۳۰ درصد هيچ آسيب جدي نديدن
• ۴۰ درصد آسيب جزئي
• ۳۰ درصد آسيب متوسط تا شديد

اين آمار نشون ميده كه هندگارد واقعا تفاوت ايجاد ميكنه، ولي تضمين ۱۰۰ درصد نيست.

شرايطي كه هندگارد واقعا كاربرديه

موتورسواري زمستاني: توي هواي سرد، هندگارد واقعا فرق ميكنه. دستات رو از باد سرد محافظت ميكنه و ميتوني راحت تر موتورسواري كني.

مسيرهاي جنگلي تنگ: وقتي از بين درختان رد ميشي، هندگارد مدام از شاخه ها محافظت ميكنه. بدون هندگارد، دستات پر از خراش و كبودي ميشه.

رانندگي پشت سر هم: وقتي توي گروه حركت ميكني، موتورهاي جلويي مدام سنگريزه پرتاب ميكنن. هندگارد جلوشون رو ميگيره.

موتورسواري طولاني: توي سفرهاي چند ساعته، هندگارد خستگي دست رو كم ميكنه چون ديگه نيازي نيست توان زيادي براي نگه داشتن فرمون در برابر باد بذاري.

شرايطي كه هندگارد كمك زيادي نميكنه

مسابقات موتوكراس پرسرعت: سقوط ها اونقدر تنده كه معمولا از روي موتور جدا ميشي. هندگارد توي اين حالت كمكي نميكنه.

موتورسواري شهري: توي شهر نه شاخه هست نه سرما و باد شديد. هندگارد بيشتر مزاحمه تا مفيد.

پاركور و تكنيك: موتورسوارهايي كه كارهاي نمايشي انجام ميدن، معمولا هندگارد نميخوان چون مزاحم حركاتشونه.

نظر نهايي

هندگارد يه تجهيز كمكيه، نه معجزه گر. توي شرايط خاصي واقعا ميتونه دستات رو نجات بده، ولي توي شرايط ديگه كاري نميتونه بكنه. اگه:

• آفرود يا اندورو موتورسواري ميكني → حتما نصب كن
• توي هواي سرد موتورسواري ميكني → خيلي مفيده
• شهري موتورسواري ميكني → احتمالا لازمت نيست
• مسابقه موتوكراس ميدي → نصب كن ولي انتظار معجزه نداشته باش

مهم ترين نكته اينه كه هندگارد رو جايگزين دستكش خوب، تكنيك درست و هوشياري نكني. بهترين محافظت، تركيب همه اينهاست: هندگارد خوب، دستكش ضربه گيردار، تكنيك صحيح سقوط و البته سعي براي نيفتادن.

كلاه كاسكت اندورو يكي از چند منظوره ترين كلاه هاي موتورسواريه كه بايد بتونه توي شرايط خيلي متنوع و متغير كار كنه. موتورسوار اندورو ممكنه صبح از جاده آسفالت شروع كنه، ظهر وارد جنگل بشه، بعدازظهر از رودخونه رد بشه و غروب روي مسير سنگلاخي كوهستاني حركت كنه. هر كدوم از اين شرايط نيازهاي متفاوتي داره و كلاه اندورو بايد با همشون سازگار باشه. بيا ببينيم اين كلاه چه ويژگي هايي داره كه ميتونه با اين همه تنوع كنار بياد.

چه شرايط مختلفي توي اندورو وجود داره؟

قبل از اينكه بريم سراغ خود كلاه، بهتره بفهميم موتورسوار اندورو با چه شرايطي روبروئه:

مسيرهاي آسفالتي: بخشي از مسيرهاي اندورو روي جاده آسفالت طي ميشه، جايي كه سرعت بالاتره و نياز به آيروديناميك و محافظت از باد شديد هست.

مسيرهاي خاكي و گلي: قسمت اعظم مسيرها خاكيه كه گرد و خاك زياد داره و نياز به تهويه بالاست.

جنگل هاي تنگ: وقتي از بين درختان رد ميشي، شاخه ها ممكنه به سر و صورتت بخورن.

عبور از آب: گاهي بايد از رودخونه يا مسيرهاي آبي رد بشي كه كلاه نبايد سنگين بشه يا داخلش آب جمع بشه.

كوهستان و ارتفاعات: توي ارتفاعات بالا، هوا سردتره و فشار كمتر، كه روي تنفس و راحتي تأثير ميذاره.

شرايط آب و هوايي متغير: ممكنه يه روز صبح هوا سرد باشه، ظهر گرم بشه، بعدازظهر ابري بشه و غروب باران ببره.

براي خريد كلاه كاسكت اندرو به فروشگاه اكسسوري موتور سيكلت موتوموسوي مراجعه كنيد.

طراحي چند منظوره كلاه اندورو

كلاه اندورو بايد تركيبي از ويژگي هاي كلاه كراسي و فول فيست باشه:

چانه بند ميانه: نه خيلي بلند مثل كلاه كراسي كه براي جاده مناسب نيست، نه خيلي كوتاه مثل فول فيست كه براي آفرود كافي نيست. چانه بند كلاه اندورو ميانه ست و تعادل خوبي بين هر دو ايجاد ميكنه.

پيك قابل تنظيم يا جداشدني: بعضي كلاه هاي اندورو پيك متحركي دارن كه ميتوني زاويه اش رو تنظيم كني يا كلا درش بياري. توي جاده كه سرعت بالاست، پيك باد ميگيره و سرت رو عقب ميكشه. پس يا زاويه اش رو كم ميكني يا برش ميداري. توي آفرود، پيك رو ميذاري تا از آفتاب و شاخه ها محافظت كنه.

شيلد قابل نصب: برخلاف كلاه كراسي كه اصلا شيلد نداره، كلاه اندورو امكان نصب شيلد رو داره. توي مسيرهاي جاده اي يا هواي سرد، شيلد رو نصب ميكني. توي مسيرهاي آفرود، شيلد رو برميداري و از عينك كراسي استفاده ميكني.

سيستم تهويه پيشرفته: بايد منافذ زيادي داشته باشه كه بتوني بسته يا بازشون كني. توي آفرود كه داغه و گرد و خاك زياده، همه منافذ رو باز ميكني. توي جاده كه سردتره يا باد زياده، بعضي منافذ رو ميبندي.

سازگاري با سرعت هاي مختلف

سرعت پايين (۲۰-۴۰ كيلومتر): توي مسيرهاي فني و سخت كه بايد آروم حركت كني، كلاه بايد تهويه عالي داشته باشه چون جريان هواي كمي وجود داره. سيستم تهويه كلاه اندورو طوري طراحي شده كه حتي در سرعت هاي پايين هم هوا رو به گردش در بياره.

سرعت متوسط (۴۰-۸۰ كيلومتر): بيشتر مسيرهاي آفرود توي اين محدوده ان. كلاه بايد تعادل خوبي بين تهويه و محافظت از باد داشته باشه. منافذ تهويه طوري چيده شدن كه هوا وارد بشه ولي گرد و خاك نه.

سرعت بالا (۸۰-۱۲۰ كيلومتر): توي بخش هاي جاده اي كه سرعت بالاست، آيروديناميك مهم ميشه. پيك كلاه اندورو بايد طوري طراحي شده باشه كه توي سرعت بالا فشار زيادي به گردن وارد نكنه. بعضي كلاه ها حتي spoiler عقب دارن كه آيروديناميك رو بهبود ميدن.

مقابله با گرد و خاك

توي مسيرهاي خاكي، گرد و خاك يكي از بزرگ ترين چالشاست:

طراحي منافذ تهويه: منافذ كلاه اندورو طوري طراحي شدن كه هوا رو عبور بدن ولي ذرات درشت گرد و خاك رو نذارن وارد بشن. معمولا از توري هاي ريز استفاده ميشن.

شيلد داخلي: بعضي كلاه هاي اندورو يه شيلد دودي داخلي دارن كه ميتوني فقط با يه دكمه بالا يا پايينش كني. اين شيلد از گرد و خاك جلوگيري ميكنه ولي سبك تره و كمتر بخار ميگيره.

فاصله عينك تا صورت: كلاه اندورو طوري طراحي شده كه عينك كراسي رو راحت بتوني بزني. فاصله كافي بين عينك و صورت باعث ميشه گرد و خاك كمتري وارد بشه.

چانه بند بلندتر: چانه بند نسبتا بلند كلاه اندورو كمك ميكنه كه گرد و خاك از زير كمتر وارد بشه.

سازگاري با دما

هواي گرم: توي تابستون يا مسيرهاي گرم، كلاه بايد خنك نگه داره:

• منافذ تهويه رو كاملا باز ميكني
• شيلد رو برميداري و از عينك استفاده ميكني
• بعضي كلاه ها فوم داخلي قابل شستشو دارن كه ميتوني عرق رو راحت تميز كني

هواي سرد: توي زمستون يا كوهستان، كلاه بايد گرم نگه داره:

• منافذ تهويه رو ميبندي
• شيلد رو نصب ميكني
• بالاكلاوا يا ماسك زير كلاه ميپوشي
• بعضي كلاه ها لايه هاي داخلي قابل تعويض دارن كه براي زمستون ضخيم ترن

تغييرات دماي ناگهاني: توي يه روز اندورو ممكنه چندين بار دما تغيير كنه. كلاه اندورو بايد بتوني سريع تنظيمش كني. منافذ تهويه معمولا با يه حركت ساده باز و بسته ميشن.

مقابله با باران و رطوبت

زهكشي آب: كلاه اندورو كانال هايي داره كه آب باران رو از روي كلاه به اطراف هدايت ميكنه تا داخل نياد.

پيك آب بَر: پيك جلوي كلاه مثل يه سايه بان عمل ميكنه و آب باران رو از صورت دور نگه ميداره.

چانه بند با زهكش: قسمت پايين چانه بند معمولا منافذي داره كه اگه آب وارد بشه، بتونه خارج بشه.

فوم ضد آب: فوم داخلي كلاه هاي خوب از موادي ساخته شده كه آب رو جذب نميكنن و سريع خشك ميشن.

محافظت از شاخه و موانع

توي جنگل هاي تنگ، شاخه هاي درخت يكي از خطرات جدي ان:

چانه بند محافظ: چانه بند كلاه اندورو محكمه و در برابر برخورد شاخه ها مقاومت ميكنه.

پيك محافظ: پيك بلند جلوي شاخه ها رو دور نگه ميداره كه به صورت نخورن.

پوسته قوي: پوسته كلاه از موادي ساخته شده كه در برابر برخورد و خراش مقاومن.

طراحي صاف: سطح كلاه طوري طراحي شده كه شاخه ها روش بلغزن و گير نكنن.

وزن و تعادل

كلاه اندورو بايد سبك باشه چون ساعت ها سرته:

مواد سبك: استفاده از فايبرگلاس، كامپوزيت يا كربن كه هم سبكن هم محكم.

توزيع وزن: وزن كلاه بايد متعادل باشه. اگه جلو سنگين تر باشه، گردن خسته ميشه. اگه عقب سنگين تر باشه، كلاه به جلو ميفته.

حجم مناسب: كلاه اندورو نبايد خيلي بزرگ و حجيم باشه كه باد بگيره يا توي فضاهاي تنگ مزاحم بشه.

قابليت تنظيم

يكي از مهم ترين ويژگي هاي كلاه اندورو، قابليت تنظيمشه:

پيك قابل تنظيم: زاويه پيك رو ميتوني تغيير بدي يا كلا درش بياري.

منافذ تهويه قابل كنترل: باز و بسته كردن منافذ با يه حركت ساده.

فوم داخلي قابل تعويض: ميتوني فوم هاي ضخيم تر يا نازك تر نصب كني.

جاي عينك قابل تنظيم: بعضي كلاه ها امكان تنظيم فضاي داخلي براي انواع مختلف عينك رو دارن.

تفاوت با كلاه هاي ديگه

با كلاه كراسي: كلاه كراسي فقط براي آفروده، امكان نصب شيلد نداره، پيك خيلي بلندتره، تهويه بيشتر داره. كلاه اندورو چند منظوره تره.

با كلاه فول فيست: كلاه فول فيست فقط براي جاده ست، چانه بند كوتاهه، شيلد ثابت داره، پيك نداره، تهويه كمتره. كلاه اندورو انعطاف پذيرتره.

با كلاه ادونچر: كلاه ادونچر شبيه كلاه اندوروئه ولي بيشتر براي موتورسواري راحت و تورينگ طراحي شده، نه براي مسيرهاي سخت فني.

نكات عملي استفاده

بسته بندي تجهيزات: هميشه شيلد اضافي، عينك يدكي، بالاكلاوا و دستمال همراه داشته باش.

تميز كردن منظم: بعد از هر سفر، كلاه رو تميز كن. گرد و خاك روي منافذ تهويه رو پاك كن.

بررسي قبل از سفر: قبل از هر سفر چك كن كه همه قطعات سالمن، منافذ باز كار ميكنن و شيلد خراش نداره.

تنظيم طبق شرايط: اول سفر كه هنوز نميدوني شرايط چطوري ميشه، كلاه رو توي حالت ميانه تنظيم كن. بعد بسته به شرايط تغييرش بده.

كلاه كاسكت اندورو در واقع يه سيستم قابل تنظيمه، نه فقط يه كلاه ثابت. موفقيت توي استفاده ازش به اين بستگي داره كه چقدر خوب ميتوني با شرايط مختلف تنظيمش كني. يه كلاه اندورو خوب با دست هاي يه موتورسوار باتجربه ميتونه با تقريبا هر شرايطي كنار بياد و محافظت و راحتي لازم رو ارائه بده.

يكي از اولين چيزايي كه وقتي يه كلاه كاسكت كراسي رو ميبيني بهش توجه ميكني، نبود شيشه محافظ جلوي صورته. براي كسايي كه با كلاه هاي معمولي موتورسواري آشنايي دارن، اين خيلي عجيبه.

چطور ميشه بدون شيلد موتورسواري كرد؟ باد، گرد و خاك، حشرات و سنگريزه ها چي؟ ولي موتورسواران كراس نه تنها راحت بدون شيلد موتورسواري ميكنن، بلكه اصلا دوست ندارن شيلد داشته باشن.

بيا ببينيم چرا كلاه كراسي شيلد نداره و چطور بدون اون موتورسواري ميكنيم.

براي خريد كلاه كاسكت كراسي به فروشگاه اكسسوري موتورسيكلت موتوموسوي مراجعه كنيد.

دلايل فني نبود شيلد

سرعت پايين تر: اولين دليل اينه كه سرعت توي موتورسواري كراس با موتورسواري جاده اي خيلي فرق داره. معمولا توي پيست يا مسيرهاي آفرود با سرعت ۳۰ تا ۷۰ كيلومتر حركت ميكني، نه ۱۰۰ يا ۱۵۰ كيلومتر. اين يعني فشار باد روي صورت خيلي كمتره و نيازي به شيلد نيست.

نوع مسير: مسيرهاي كراس معمولا خاكي، گلي يا سنگلاخين. توي اين مسيرها مشكل اصلي گرد و خاك زياده، نه باد. شيلد توي چنين شرايطي خيلي سريع كثيف ميشه و ديگه نميتوني ازش استفاده كني.

حركات بدني زياد: موتورسوار كراس مدام بدنش رو جا به جا ميكنه، بلند ميشه، ميشينه، به جلو و عقب ميره. اين حركات باعث ميشه تنفسش سنگين بشه و نياز به هواي بيشتري داشته باشه. شيلد بسته باعث ميشه از داخل بخار بگيره و نتوني ببيني.

گرماي شديد: موتورسواري كراس يه فعاليت پرتحرك و خسته كننده ست. بدنت خيلي گرم ميشه و شديدا عرق ميكني. شيلد بسته مثل يه فضاي بسته ميمونه كه هوا توش گردش نميكنه و گرما بيشتر ميشه.

جايگزين شيلد چيه؟

عينك كراسي: اصلي ترين جايگزين شيلد، عينك كراسي يا Goggle هستش. اين عينك ها ويژگي هاي خاصي دارن:

• محكم دور چشم ميشينن و فاصله اي براي ورود گرد و خاك نميذارن
• لنزهاي قابل تعويض دارن كه توي شرايط مختلف نوري ميتوني عوضشون كني
• سيستم هاي مخصوص مثل Roll-Off يا Tear-Off دارن كه وقتي لنز كثيف شد، ميتوني سريع تميزش كني
• تهويه خيلي بهتري نسبت به شيلد دارن و كمتر بخار ميگيرن
• سبك ترن و محدوديت ديد ايجاد نميكنن

چانه بند بلند: كلاه كراسي يه چانه بند خيلي بلند و برجسته داره كه چند تا فايده داره:

• فاصله بين دهان و لبه كلاه رو زياد ميكنه كه جريان هواي بيشتري وارد بشه
• در صورت برخورد، چانه و دندونا رو محافظت ميكنه
• امكان استفاده راحت از محافظ چانه جداگانه رو ميده

پيك آفتاب گير: قسمت بالاي كلاه يه پيك بلندي داره كه از آفتاب و باران محافظت ميكنه، درست مثل كلاه كپ.

چطور بدون شيلد موتورسواري كنيم؟

انتخاب عينك مناسب: اولين و مهم ترين قدم، انتخاب يه عينك كراسي خوبه:

• عينكي بگير كه محكم روي صورتت بشينه و جابجا نشه
• حتما سيستم ضد مه داشته باشه
• اگه بودجه ات اجازه ميده، عينكي با سيستم Roll-Off يا Tear-Off بگير
• چند تا لنز يدكي داشته باش: شفاف براي شب و هواي ابري، دودي براي روز آفتابي

استفاده از ماسك يا بالاكلاوا: براي جلوگيري از ورود گرد و خاك به دهن و بيني:

• يه ماسك نئوپرن يا پارچه اي دهن و بينيت رو بپوشون
• بالاكلاوا كل سر و صورتت رو ميپوشونه و فقط چشمات باز ميمونه
• اين كار علاوه بر جلوگيري از ورود گرد و خاك، از آفتاب سوختگي هم جلوگيري ميكنه

تنظيم زاويه سر: ياد بگير كه سرت رو كمي پايين نگه داري تا پيك كلاه و چانه بند از صورتت محافظت كنن.

استفاده از كرم ضد آفتاب: چون صورتت بازه، حتما كرم ضد آفتاب بزن تا آفتاب سوختگي نگيري.

مزاياي نداشتن شيلد

تنفس آزاد: اين مهم ترين مزيتش هستش. وقتي با تمام توانت داري موتور رو كنترل ميكني، نياز به هواي زيادي داري. بدون شيلد، تنفست خيلي راحت تره.

بخار نگرفتن: شيلدها توي شرايط خاص خيلي راحت بخار ميگيرن. عينك كراسي هم ممكنه بخار بگيره ولي خيلي كمتر و راحت تر ميتوني جلوش رو بگيري.

ديد بهتر: بدون شيلد، محدوديت ديد كمتري داري. ميتوني به راحتي به اطراف نگاه كني بدون اينكه فريم شيلد مزاحم بشه.

وزن كمتر: حذف شيلد و مكانيزمش باعث ميشه كلاه سبك تر بشه كه براي گردن خيلي بهتره.

تعويض لنز راحت: با عينك كراسي ميتوني خيلي سريع لنز عوض كني. ولي تعويض شيلد كلاه وقت گيرتره.

سيستم هاي تميزكننده: عينك كراسي سيستم هايي داره كه توي شيلد وجود نداره:

• Roll-Off: يه رول فيلم شفاف كه با كشيدن دستگيره، لايه كثيف كنار ميره
• Tear-Off: چندين لايه لنز روي هم كه وقتي كثيف شد، يكي رو ميكني

معايب نداشتن شيلد

در معرض گرد و خاك بودن: صورتت مستقيما در معرض گرد و خاك قرار ميگيره. بعد از موتورسواري، صورتت كاملا كثيفه.

آفتاب سوختگي: اگه كرم ضد آفتاب نزني، خيلي سريع آفتاب سوختگي ميگيري.

برخورد حشرات: توي مسيرهاي جنگلي، حشرات ممكنه به صورتت بخورن. البته با سرعت كمِ كراس، اين مشكل كمتر از موتورسواري جاده اي هست.

سرماي هوا: توي هواي خيلي سرد، صورتت بي حس ميشه. بايد از بالاكلاوا يا ماسك استفاده كني.

سنگريزه هاي پرتاب شده: توي مسابقات كه چند نفر پشت سر هم حركت ميكنن، موتورهاي جلويي سنگريزه پرتاب ميكنن كه به صورتت ميخوره.

چرا بعضي كلاه هاي كراسي شيلد اضافه دارن؟

بعضي برندها مدل هايي توليد ميكنن كه امكان نصب شيلد رو هم دارن:

كلاه هاي دو منظوره: اين كلاه ها هم براي آفرود مناسبن، هم براي موتورسواري جاده اي. طراحيشون شبيه كلاه كراسيه ولي ميشه شيلد روشون نصب كرد.

كلاه هاي ادونچر: كلاه هاي ادونچر كه براي موتورسواري چند منظوره طراحي شدن، تركيبي از كلاه كراسي و فول فيسن. چانه بند بلند دارن ولي شيلد هم دارن.

استفاده در جاده: بعضي موتورسواران براي رسيدن به پيست مجبورن توي جاده حركت كنن. براي اين قسمت، شيلد رو نصب ميكنن و وقتي به پيست رسيدن، شيلد رو برميدارن و عينك ميزنن.

نكات عملي براي موتورسواري بدون شيلد

تميز كردن عينك: هميشه چند تا دستمال ميكروفايبر و محلول تميزكننده همراه داشته باش. عينك رو هر چند ساعت يك بار تميز كن.

لنز يدكي: حداقل يه لنز يدكي همراه داشته باش. اگه لنز اصليت خراب شد يا خيلي كثيف شد، بتوني عوضش كني.

محافظ لب: لب هات مستقيما در معرض آفتاب و بادن. از محافظ لب با SPF بالا استفاده كن.

آب: هميشه يه بطري آب كوچيك همراه داشته باش كه بتوني صورت و دستات رو بشوري.

دستمال مرطوب: بسته دستمال مرطوب براي تميز كردن سريع صورت خيلي كاربرديه.

تجربه شخصي

اولين باري كه با كلاه كراسي بدون شيلد موتورسواري كردم، خيلي عجيب بود. احساس ميكردم يه چيزي كم دارم و مدام نگران بودم كه چيزي به صورتم بخوره. ولي بعد از چند ساعت، فهميدم چقدر راحت تره. تنفس آزاد، ديد بهتر، و سبكي كلاه همه باعث ميشه كه ديگه دوست نداشته باشي با شيلد موتورسواري كني.

البته بايد واقع بين بود؛ موتورسواري بدون شيلد فقط براي شرايط خاص مناسبه. براي آفرود، كراس و اندورو عاليه. ولي براي موتورسواري جاده اي با سرعت بالا، حتما بايد از كلاه با شيلد استفاده كني.

نبود شيلد توي كلاه كراسي نه يه كمبود، بلكه يه ويژگيه. اين طراحي دقيقا براي نوع خاصي از موتورسواري بهينه شده كه توش نيازي به شيلد نيست و بدون اون راحت تر و ايمن تره.

يكي از گرون ترين تجهيزات محافظتي موتورسواري، شولدر فول گارد يا همون زره كاملي هست كه قفسه سينه، شونه ها، پشت و بعضي وقتا بازوها رو هم ميپوشونه. قيمت اين تجهيز معمولا از ۳ ميليون تومان شروع ميشه و ميتونه تا بيش از ۱۵ ميليون تومان هم برسه. خيلي ها ميپرسن كه آيا واقعا ارزش اين همه پول رو داره؟ نميشه با يه كاپشن محافظ ساده يا چند تا پد جداگانه همين كار رو كرد؟ بيا ببينيم اين تجهيز چه ويژگي هايي داره كه قيمتش رو توجيه ميكنه يا نميكنه.

شولدر فول گارد دقيقا چيه؟

شولدر فول گارد يه سيستم محافظتي يكپارچه ست كه قسمت هاي حياتي بالاتنه رو ميپوشونه. اين شامل ميشه:

محافظ قفسه سينه: يه پليت سخت كه جلوي قفسه سينه قرار ميگيره و از دنده ها و قلب محافظت ميكنه.

محافظ شونه: كاپ هاي سخت روي هر دو شونه كه از كتف و استخون ترقوه محافظت ميكنن.

محافظ پشت: يه پليت بلند كه از ستون فقرات و كمر محافظت ميكنه.

محافظ بازو: بعضي مدل ها محافظ جداگانه براي قسمت بالايي بازوها هم دارن.

محافظ شكم: برخي مدل هاي پيشرفته تر حتي قسمت شكم رو هم ميپوشونن.

همه اين قطعات با هم متصلن و يه سيستم يكپارچه تشكيل ميدن كه با بند و چسب دور بدن بسته ميشه.

براي خريد شولدر فول گارد به فروشگاه اكسسوري موتوموسوي مراجعه كنيد.

چرا اينقدر گرونه؟

مواد پيشرفته: شولدر فول گارد از موادي ساخته ميشه كه هم بايد سبك باشن، هم مقاوم، هم انعطاف پذير:

• پلاستيك هاي پلي اتيلن با چگالي بالا كه ضربه پذيري بالايي دارن
• كامپوزيت كربن فايبر كه سبك ترين و مقاوم ترين موادن
• فوم هاي جاذب انرژي با چگالي هاي مختلف كه ضربه رو پخش ميكنن
• پارچه هاي مش تنفس پذير با فناوري Coolmax يا Dri-FIT

طراحي ارگونوميك پيچيده: اين محافظ بايد طوري طراحي بشه كه هم محافظت كامل ارائه بده، هم بتوني آزادانه حركت كني. اين يعني صدها ساعت طراحي و تست:

• مفصل هاي چند محوره كه با حركات بدن هماهنگ ميشن
• قسمت هاي انعطاف پذير بين محافظ هاي سخت
• سيستم تهويه پيچيده با كانال هاي هوا
• طراحي سه بعدي كه با انحناي بدن سازگاره

تحقيق و توسعه گسترده: برندهاي معتبر سال ها روي هر مدل كار ميكنن:

• تست ضربه توي آزمايشگاه
• تست روي دامي هاي تصادف
• استفاده توسط موتورسواران حرفه اي و دريافت بازخورد
• بهبود مداوم طراحي

استانداردهاي سخت گيرانه: بايد استانداردهاي اروپايي CE رو داشته باشه كه خودش هزينه بر و زمان بره.

مقايسه با گزينه هاي ارزان تر

كاپشن محافظ ساده (۵۰۰ هزار تا ۱.۵ ميليون تومان): اين كاپشن ها فقط چند تا پد فومي داخلشون دارن. محافظتشون خيلي محدوده و فقط از ساييدگي جلوگيري ميكنن، نه از ضربه جدي.

پد جداگانه (هر كدوم ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان): ميتوني پد سينه، شونه و پشت رو جداگانه بخري. مشكلش اينه كه هماهنگ نيستن، ممكنه جابجا بشن، و فاصله بين پدها نقاط آسيب پذير ايجاد ميكنه.

شولدر فول گارد (۳ تا ۱۵ ميليون تومان): سيستم يكپارچه، محافظت كامل، جابجا نميشه، استانداردهاي بالا، راحتي بيشتر.

آيا واقعا لازمه؟

اين بستگي به نوع موتورسواريت داره:

موتورسواري شهري معمولي: اگه فقط توي شهر با سرعت معمولي موتورسواري ميكني، شايد شولدر فول گارد بيش از حد باشه. يه كاپشن محافظ ساده يا چند تا پد جداگانه كافيه.

موتورسواري آفرود و كراس: اگه آفرود ميري يا مسابقات كراس شركت ميكني، شولدر فول گارد تقريبا ضروريه. سقوط ها خيلي شايعن و ممكنه با سنگ، درخت يا موتور برخورد كني.

موتورسواري اندورو: براي اندورو هم خيلي كاربرديه چون مسيرها سخت و خطرناكن.

موتورسواري جاده اي پرسرعت: اگه با سرعت بالا توي جاده موتورسواري ميكني، بعضي موتورسواران ترجيح ميدن شولدر گارد استفاده كنن، ولي اكثرا به كاپشن ايرويي با محافظ هاي استاندارد اكتفا ميكنن.

يادگيري موتورسواري: اگه تازه شروع كردي و هنوز سقوط زياد داري، شولدر گارد ارزشش رو داره.

مزاياي واقعي شولدر فول گارد

محافظت يكپارچه: وقتي همه محافظ ها به هم متصلن، هيچ نقطه آسيب پذيري نداري. حتي اگه بيفتي و بچرخي، محافظ ها جابجا نميشن.

راحتي بيشتر: برخلاف چند تا پد جداگانه كه هركدوم بند خودشون رو دارن و گاهي به هم ميرسن، شولدر فول گارد يه سيستم يكپارچه ست كه راحت تر پوشيده ميشه.

توزيع وزن بهتر: وزن محافظ ها روي شونه ها و كمر توزيع ميشه، نه اينكه فقط روي يه نقطه فشار بياد.

تهويه مهندسي شده: سيستم تهويه طوري طراحي شده كه هوا توي كانال هاي مشخص حركت كنه و بدنت رو خنك نگه داره.

سازگاري با كوله: بعضي شولدر گاردها طوري طراحي شدن كه ميشه كوله يا Hydration Pack روشون بست.

معايب و محدوديت ها

قيمت بالا: اين واضح ترين معيبشه. براي خيلي ها قيمتش خيلي بالاست و نميتونن بخرنش.

گرمي توي تابستون: حتي با سيستم تهويه خوب، توي هواي خيلي گرم گرمه و عرق ميكني.

حجيم بودن: يه لايه اضافه به بدنت اضافه ميشه كه ممكنه اول عجيب و ناراحت كننده باشه.

نياز به تنظيم: اولين بار كه ميخري، بايد وقت بذاري تا تمام بندها و تنظيمات رو درست كني.

نگهداري: بايد بعد از هر بار استفاده تميزش كني و مراقب باشي كه آسيب نبينه.

عمر محدود: بعد از چند سقوط جدي يا حتي بعد از چند سال استفاده عادي، بايد عوضش كني چون فوم هاي جاذب انرژي خاصيتشون رو از دست ميدن.

نظر واقعي

از نظر من كه سال هاست موتورسواري ميكنم، شولدر فول گارد يكي از اون تجهيزاتيه كه ارزشش بستگي به استفاده ات داره. اگه:

• جدي آفرود يا كراس موتورسواري ميكني → حتما بخر
• گاهي آفرود ميري → يه مدل ميان رده كافيه
• فقط شهري موتورسواري ميكني → احتمالا لازمت نيست
• بودجه محدودي داري → تركيب پد شونه و زيره پشت گزينه عاقلانه تريه

دستكش كراسي يكي از اون تجهيزاتيه كه با دستكش هاي موتورسواري معمولي خيلي فرق داره. خيلي ها فكر ميكنن دستكش دستكشه و هركدوم رو بزني فرقي نميكنه، ولي اگه يه بار با دستكش معمولي توي مسير آفرود موتورسواري كرده باشي، ميدوني كه چقدر اين فكر اشتباهه. دستكش كراسي براي شرايط خاص و سختي طراحي شده كه با موتورسواري شهري يا جاده اي هيچ شباهتي نداره. بيا ببينيم چه چيزايي دستكش كراسي رو متفاوت ميكنه.

چرا دستكش معمولي براي كراس كافي نيست؟

موتورسواري كراس با موتورسواري معمولي خيلي فرق داره. توي كراس مدام داري دستات رو جا به جا ميكني، موتور رو كنترل ميكني، بلند ميشي، ميشيني، وزنت رو جابجا ميكني. اين يعني دستات خيلي بيشتر از موتورسواري معمولي كار ميكنن و فشار ميبينن.

حركات فيزيكي بيشتر: توي موتورسواري شهري يا جاده اي، دستات تقريبا توي يه حالت ثابت روي فرمون ميمونن. ولي توي كراس مدام در حال حركتن، كشش و فشار زيادي روشون وارد ميشه.

تماس با موتور: توي كراس ممكنه دستات به قسمت هاي مختلف موتور بخوره، با شاخه درخت برخورد كنه، يا توي سقوط روي زمين خاكي يا سنگلاخي بيفته.

گرما و عرق: موتورسواري كراس يه ورزش پرتحركه و خيلي عرق ميكني. دستكش هاي معمولي كه براي تهويه كم طراحي شدن، خيلي زود خيس عرق ميشن و ديگه قابل استفاده نيستن.

نياز به گريپ بالا: چون موتور مدام تكون ميخوره و دستات عرق ميكنن، نياز به گريپ خيلي بالايي روي دسته فرمون داري. دستكش هاي معمولي اين گريپ رو ندارن.

براي خريد دستكش كراسي به فروشگاه اكسسوري موتور سيكلت موتو موسوي مراجعه كنيد.

ويژگي هاي منحصر به فرد دستكش كراسي

سبكي و انعطاف پذيري: اولين چيزي كه وقتي يه دستكش كراسي رو دستت ميكني متوجه ميشي، سبكيشه. اين دستكش ها از موادي ساخته ميشن كه هم سبكن هم انعطاف پذير. معمولا از تركيب پارچه هاي مش، چرم مصنوعي نازك و الياف سنتتيك ساختن.

تهويه فوق العاده: دستكش كراسي پر از منفذ و مش هستش. پشت دست، بين انگشتان و حتي كف دست بخش هايي از پارچه مش دارن كه هوا رو به راحتي رد ميكنن. اين باعث ميشه دستات خنك بمونن و عرق نكنن.

گريپ سيليكوني: كف دستكش كراسي پر از نقطه يا خط سيليكونيه كه گريپ خيلي بالايي ايجاد ميكنه. حتي وقتي دستت عرق كرده يا دسته موتور خيسه، باز هم ميتوني محكم نگهش داري.

محافظت حداقلي: برخلاف دستكش هاي موتورسواري معمولي كه محافظ هاي سخت و لايه هاي ضخيم چرم دارن، دستكش كراسي محافظت خيلي كمتري داره. فقط روي بندهاي انگشت ممكنه يه محافظ پلاستيكي نازك باشه.

بند مچ ساده: دستكش كراسي معمولا بند مچ خيلي ساده و سريعي داره، معمولا يه چسب ساده. چون قراره چندين بار در روز درش بياري و بذاريش، نبايد پيچيده باشه.

مقايسه با دستكش هاي ديگه

دستكش فول فيست يا جاده اي: اين دستكش ها از چرم ضخيم گاو يا كانگورو ساختن، محافظ هاي كربني يا فلزي دارن، وزنشون زياده، تهويه محدودي دارن. براي سرعت بالا و محافظت در برابر ساييدگي جاده طراحي شدن.

دستكش شهري: تركيبي از چرم و پارچه، محافظت متوسط، تهويه متوسط، راحتي خوب. براي رانندگي روزمره توي شهر مناسبن.

دستكش زمستاني: لايه هاي عايق دارن، ضدآبن، ضخيمن، تهويه ندارن. براي هواي سرد طراحي شدن.

دستكش كراسي: پارچه اي و سبك، بدون عايق، تهويه بالا، محافظت كم، گريپ بالا، انعطاف پذيري زياد. فقط براي موتورسواري آفرود و كراس مناسبه.

چرا محافظت كمه؟

ممكنه براتون سوال بشه كه چرا دستكش كراسي محافظت كمي داره؟ جواب سادست: چون نيازي به محافظت زياد نيست.

نوع سقوط متفاوته: وقتي توي جاده با سرعت بالا ميفتي، ممكنه چند ده متر روي آسفالت بلغزي. ولي توي كراس، سقوط ها معمولا با سرعت كمتره و روي زمين خاكي يا گلي كه نرم تره.

فداكاري براي عملكرد: موتورسوار كراس ترجيح ميده دستكش سبك و راحتي داشته باشه كه بتونه موتور رو كامل كنترل كنه، حتي اگه محافظتش كمتر باشه. چون كنترل بهتر يعني سقوط كمتر.

استفاده از تجهيزات ديگه: موتورسوار كراس معمولا از زانو بند، آرنج بند، سينه بند و تجهيزات محافظتي ديگه استفاده ميكنه كه مهم ترين قسمت هاي بدن رو محافظت ميكنن.

جنس و مواد ساخت 

پارچه مش: قسمت اعظم دستكش از پارچه مش ساخته شده كه سبك و تنفس پذيره. اين پارچه معمولا از نايلون يا پلي استر بافته شده.

چرم مصنوعي يا Clarino: كف دست و قسمت هايي كه بيشتر فرسوده ميشن، از چرم مصنوعي مقاومي ساختن كه به اندازه چرم طبيعي دوام داره ولي سبك تره و ارزون تره.

نئوپرن يا لايكرا: براي قسمت هايي كه نياز به انعطاف زياد هست، مثل بين انگشتان يا مچ دست.

پلاستيك TPR: محافظ هاي نازك روي بندهاي انگشت از پلاستيك انعطاف پذير ساختن كه سبكن و توي صورت برخورد انرژي رو جذب ميكنن.

سيليكون: روي كف دست براي گريپ استفاده ميشه. بعضي دستكش ها نقطه هاي سيليكوني دارن، بعضي ها خط هاي عمودي يا افقي.

طراحي و ساختار

انگشتان قبل خميده: انگشتان دستكش كراسي كمي خميدن، درست به شكلي كه وقتي دستت روي فرمونه ميگيري. اين طراحي باعث ميشه خستگي كمتر بشه.

دوخت تخت: دستكش هاي كراسي با دوخت تخت يا Flatlock دوخته ميشن كه برآمدگي ايجاد نميكنه و تاول نمي زنه.

بدون لايه هاي اضافي: برخلاف دستكش هاي معمولي كه چند لايه محافظ دارن، دستكش كراسي تك لايه يا حداكثر دو لايه ست تا حس لمس بالايي داشته باشه.

زبانه كشيدن: يه زبانه كوچيك بين انگشت شست و اشاره هست كه كمك ميكنه دستكش رو راحت تر از دست دربياري.

چه موقع بايد دستكش كراسي استفاده كرد؟

موتورسواري آفرود و كراس: استفاده اصليش همينه. اگه روي مسيرهاي خاكي، جنگلي، سنگلاخي يا مسابقات كراس موتورسواري ميكني، حتما بايد از اين نوع دستكش استفاده كني.

تمرينات موتوكراس: حتي اگه فقط براي تمرين ميري پيست، باز هم دستكش كراسي لازمه چون ساعت ها كار ميكني و نياز به راحتي و تهويه بالا داري.

موتورسواري تابستاني شهري؟: بعضي موتورسوارها توي تابستون داغ از دستكش كراسي براي موتورسواري شهري استفاده ميكنن چون خيلي راحتن و تهويه خوبي دارن. ولي بايد بدوني كه محافظتش خيلي كمه و توي سقوط روي آسفالت دستات رو محافظت نميكنه.

نگهداري و عمر مفيد

شستشو: دستكش كراسي رو ميشه شست. بعد از هر چند بار استفاده با دست و آب سرد بشورش. نذار خشك شويي بره يا توي ماشين لباس شويي بذاريش.

خشك كردن: توي سايه خشكش كن. جلوي آفتاب يا بخاري باعث ميشه پارچه مش خراب بشه.

عمر مفيد كوتاه: دستكش كراسي نسبت به دستكش هاي معمولي عمر كوتاه تري داره. معمولا بعد از يه فصل استفاده مكرر، بايد عوضش كني. پارچه مش پاره ميشه، سيليكون ها كنده ميشن و گريپ كم ميشه.

تعويض منظم: بهتره هر فصل يه جفت جديد بخري، خصوصا اگه زياد موتورسواري ميكني.

اشتباهات رايج

استفاده براي موتورسواري جاده اي: بزرگ ترين اشتباه اينه كه دستكش كراسي رو براي موتورسواري جاده اي با سرعت بالا استفاده كني. محافظتش كافي نيست.

خريدن سايز بزرگ تر: بعضي ها فكر ميكنن دستكش بزرگ تر راحت تره. ولي دستكش كراسي بايد دقيقا روي دستت بشينه تا گريپ خوب داشته باشي.

انتظار دوام بالا: دستكش كراسي يه تجهيز مصرفيه كه عمر كوتاهي داره. نبايد انتظار داشته باشي سال ها دوام بياره.

نشستن با دستكش: بعضي ها وقتي استراحت ميكنن دستكشاشون رو در نميارن. اين باعث ميشه دستكش خيس عرق بشه و زودتر خراب بشه.

دستكش كراسي يه تجهيز تخصصيه كه فقط براي يه كار طراحي شده: موتورسواري آفرود و كراس. اگه براي همين كار ازش استفاده كني، بهترين دستكش ممكنه. ولي اگه براي كار ديگه اي بخوايش، نه محافظت كافي داره، نه دوام لازم رو. پس مطمئن شو كه دستكش مناسب رو براي كار مناسب انتخاب ميكني.